خانه / اکسی گاز-OFW

اکسی گاز-OFW

تجهیزات

1ـ دستة مشعل که برای گرفتن و هدایت آن هنگام کار مورد استفاده می باشد. دو گاز مصرفی از طریق شیلنگ وارد مشعل می شوند شیلنگ قرمز گاز استیلن را به مشعل می رساند و شیلنگ سبز رنگ گاز O2 یا اکسیژن را به مشعل هدایت می نماید.

2ـ شیرهای کنترل جریان گاز: بعد از دستة مشعل دو عدد شیر قرار گرفته یکی به رنگ زرد و دیگری به رنگ آبی شیر زرد گاز استیلن را می بندد و دیگری را O2 را محدود می نماید.

3ـ محفظة اختلاط: بعداز دو شیر کنترل یک عدد محفظة استوانه ای شکل به طول تقریبی 5cm قرار دارد که دو گاز داخل آن مخلوط کرده

4ـ سرمشعل یا نازل: در قسمت ابتدایی مشعل یک عدد لولة باریک خمیده قرار دارد که به وسیلة یک مهرة برنجی به مشعل محکم می شود که می توان به وسیلة آن لازم را با زوایای مختلف بر روی مشعل تنظیم نمود این لوله معمولاً از آلیاژ مس ساخته می شود و دو گاز بعد از آغشته شدن روی آن آتش گرفته و شعلة مورد نظر را

فندک جوشکاری:

این وسیله از دو بازوی فلزی تشکیل شده است که به صورت U شکل در کنار هم قرار گرفتند یک سر بازوی آن سنگ فندک نصب می شود که قابل تعویض می باشد و سر بازوی دیگر یک عدد غلطک عاج دار فولادی نصب شده که پس از تماس نوک سنگ فندک و بازوی آن جرقة لازم جهت روشن کردن مشعل تولید خواهد شد.

روش روشن کردن مشعل جوشکاری گاز:

ابتدا مشعل را با دست چپ می گیریم به طریقی که بتوانیم با دو انگشت اشاره و شصت شیر را کمتر کنیم سپس دست چپ را جلوی روزنة ناظر می گیریم در حالی که جریان گاز استیلن را کنترل می کتیم فندک زده تا شعله روشن شود که می باید این شعله به نوک نازل چسبیده باشد و طول آن 25 یا 30 همراه با کمی دود ظاهر گردد سپس با آرامی با دست راست شیر اکسیژن را باز می کنیم تا شعلة اکسیژن ظاهر گردد.

انواع شعلة جوشکاری گاز:

بر اساس میزان ترکیب دو گاز C2H2 و O2­ و میزان سوختن آنها بر سر مشعل سه نوع شعله به وجود می آید که هر کدامشکل ظاهری مشخص داشته و با درجه حرارت معینی کاربرد بخصوص را دارد

1ـ شعلة احیا کننده (احیایی) هرگاه میزان ترکیب گاز استیلن از اکسیژن بیشتر باشد این شعله روشن می شود که شکل ظاهری آن سه قسمت دارد حرارت این شعله در فاصلة 3mm نوک مخروط سفقید آن قرار دارد و مقدار آن از 950 تا oC1650 منغییر می باشد این شعله مخصوص جوشکاری و لحیم کاری فلزاتی است که با حرارت سریع اکسید می شوند مانند نقره سرب خشک زاماک، روی، آلومینیوم و نیکل علت نام گذاری آن خاصیت احیاء کنندگی گاز استیلن می باشد و چون در این شعله مقدار این گاز از اکسیژن بیشتر است منطقة جوشکاری و لحیم کاری تحت تأثیر خواص شیمیایی این گاز قرار دارد.

2ـ شعلة خنثی: زمانی که دو گاز به صورت مساوی مخلوط شده و می سوزند این شعله به وجود می آید که شکذل ظاهری آن به صورت دو مخروط کامل و به صورت آرام می سوزد حرارت این شعله در فاصلة 3mm نوک آبی آن قرار دارد و مقدار آن oC2500 می باشد با این شعله می توان قلیة آلیاژهای آهنی و غیر آهنی را جوشکاری و لحیم کاری نمود و علت نام گذاری آن ترکیب و سوختن مساوی در گاز می باشد زیرا در این حالت شعله هیچگونه اثر شیمیایی را بر روی منطقة جوشکاری و لحیم کاری خواهد داشت.

یک شعلة خنثی مناسب:

برای شروع عملیات جوشکاری می بایست از دو مخروط کامل تشکیل شده باشد و مقدار مخروط آبی آن که به نوک نازل چسبیده است نمی باید بیشتر 5 یا 6 cm باشد و این مخروط کاملاً نوک تیز بر روی سر مشعل قرار گیرد.

3ـ شعلة اکسید کننده (اکسیدی)

زمانی که میزان ترکیب اکسیژن از استیلن بیشتر باشد شکل می گیردکه شکل ظاهری آن در مخروط کوتاه و با صدا می سوزد حرارت آن در فاصلة 3m مخروط لاجوردی آن قرار درد و مقدار آن 3000 می باشد اتین شعله مخصوص عملیات جوشکاری و لحیم کاری نیست و علت آن وجود اکسیژن اضافی در سر شعله می باشد که علت اکسیداسیون منطقة جوشکاری و لحیم کاری خواهد.

نکات ایمنی و انضباطی در کارگاه جوشکاری:

1ـ پوشیدن لباس کار و نصب پیشبند چرمی ضروری است. 2ـ قبل از روشن کردن مشعل باید عینک روی پیشونی باشد 3ـ هر مشعل با فندک همان میز باید روشن شود و برای این کار مجاز به استفاده از آتش دیگری نمی باشد. 4ـ پس از روشن کردن مشعل باید آن را به جای اول آن برگردانیم 5ـ مشعل روشن را نباید از مساحت مز خارج کرد 6 ـ برای ترک میز کار حتی برای مدت خیلی کوتاه باید مشعل را خاموش کرده و در جای خود قرار داد. 7ـ برای خاموش کردن مشعل ابتدا شیر گاز استیلن را می بندیم و سپس شیر گاز O2 را محکم می کنیم 8 ـ بعد از انجام کار مکانیکی بر روی کار انجام شده آن را تحویل می دهیم. 9ـ عینک و پیش بند جوشکاری را به جای خود بر می گردانیم میز کار خود را تمیز کرده و کارگاه را ترک می کنیم.